Bir iklim var.

Dağların ve yüksek kayaların ardında, görülmeyen topraklarda.

Sanki çocukluk günlerimin sıcakları gibi sıcak,

Ve de dizlerime kadar karlı kışlar gibi soğuk,

Ama annemin şefkatli elleri orada; biliyorum.

Gitmek istiyorum; saçlarım, okşanmak istiyor.

Saçlarım,

Yiyemediğim bir kaşık ıspanak yüzünden,

Ağladığıma şahit olmak istiyor.

–

–

Bir iklim var.

Ben oraya sadece senin tatlı yanaklarını öpersem gidebiliyorum.

Anacığım, götür beni ansızın,

Üstü çamur mu çamur, pislenmiş çocukluğuma,

Arka mahallelerde kaybolduğum korkularına,

Okul merdivenlerinden zıplayarak indiğim zamanlara.

Götür beni, sırtımı sana yasladığım,

O güven dolu yıllara…